Küresel finans devi HSBC, gelişmiş ekonomilerin borç dinamiklerine ilişkin çarpıcı bir değerlendirme yayımladı. G7 ülkelerinin çoğunun artan borç yükleriyle karşı karşıya olduğuna dikkat çeken rapor, kamu borçlarını sürdürülebilir seviyelere çekmek için köklü mali disiplin adımlarına ihtiyaç duyulduğunu ortaya koydu.
Ancak raporda, mevcut siyasi iklimin bu adımları atmaya ne kadar istekli veya muktedir olduğu konusunda ciddi soru işaretleri bulunduğu ifade edildi.
Borç/GSYH Oranı 1990’lar İtalya’sını Hatırlatıyor
HSBC Küresel Başekonomisti Janet Henry tarafından hazırlanan değerlendirmede, G7 ülkelerinin çoğunda borcun gayrisafi yurt içi hasılaya (GSYH) oranının, 1990’ların başındaki İtalya’nın zorlu mali süreçlerine benzer bir tablo sergilediği bildirildi.
Gelişmiş ekonomilerin pandemiler, enerji krizleri ve yüksek faiz ortamının ardından tarihin en yüksek kamu borçlanma seviyelerinden biriyle karşı karşıya kalması, sürdürülebilirlik tartışmalarını yeniden merkeze taşıdı.

Kalıcı Faiz Dışı Fazla Gerekliliği ve Siyasi İrade Zayıflığı
Henry, bu ülkelerin borçlarını orta ve uzun vadede istikrara kavuşturabilmesi için tıpkı geçmişte İtalya’nın izlediği yola benzer şekilde kalıcı bir faiz dışı fazla (bütçe gelirlerinin faiz harcamaları hariç giderlerden fazla olması) vermesi gerekeceğini vurguladı.
Ancak raporda bu durumun pratikteki karşılığına dair şu net tespit yer aldı:
“Ancak henüz hiçbirinin İtalya’nın yolunu izlemeye istekli ya da muktedir olduğuna dair pek işaret yok.”
Uzmanlar, demokratik ülkelerde bütçe disiplinini sıkılaştırmanın ve kamu harcamalarını kalıcı olarak kısmanın siyasi maliyetinin yüksek olmasının, bu iradenin zayıflamasındaki en büyük etken olduğuna dikkat çekiyor.
Çözüm Yerine "Erteleme" Stratejisi
G7 ekonomilerinin yapısal mali reformlar yapmak yerine borç sorununu zamana yaymayı tercih ettiğini belirten Janet Henry, karar alıcıların ortak bir yanılgı içinde olduğunu kaydetti.
Rapora göre hükümetler, artan borç yüküyle yüzleşmek yerine ekonomik büyümenin zaman içinde bu sorunu kendiliğinden çözeceğini varsayarak krizi öteliyor. Ancak yüksek faiz ortamının kalıcılaşması ve küresel büyüme patikasındaki yavaşlama riskleri, "büyüme yoluyla borçtan kurtulma" stratejisinin işleyebilirliğini zorlaştırıyor.
